Тороцеф в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению тороцефа в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка тороцефа, взаимодействие с другими лекарствами, применение тороцефа (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Тороцеф™
Международное название: Цефтриаксон
Лекарственная форма: Порошок для приготовления раствора для инъекций 1.0 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D D Цефалоспорины третьего поколения
Фарм. группа:
Прочие бета-лактамные антибактериальные препараты, цефалоспорины третьего поколения. Код АТС J01DD04
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 30 °С. Хранить в местах не доступных для детей!
Срок хранения:
2 года. Не использовать после истечения срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Почти белый или желтоватый кристаллический порошок

Состав тороцефа в порошке

Активное вещество тороцефа

натрия цефтриаксона стерильного 1.338 г ФСША (эквивалетного цефтриаксону безводному 1,0 г)
АҚШ Ф 1.338 г стерильді натрий цефтриаксоны (1,0 г сусыз цефтриаксонға баламалы)

Показания к применению порошка тороцефа

  • инфекции нижних дыхательных путей, вызванных Strep. pneumoniae, treptococcus spp. (в том числе Enterococci), Staph.aureus, H. influenzae, H.para influenzae, Klebsiella spp. (в том числе K. pneumoniae), E.coli, E. aerogenes, P.mirabilis и S.marcescens
  • инфекции кожи и мягких тканей, вызванные Staph.aureus, Staph epidermidis,Streptococcus spp. (в том числе Enterococci), E.cloacae, Klebssiela spp. (в том числе K. pneumoniae), P.mirabilis и P.aeruginosa
  • инфекции мочевыводящих путей, вызванные E.coli, P.mirabilis, P.vulgaris, M.Morganii, и Klebsiella spp. (в том числе K. pneumoniae)
  • неосложненная гонорея (цервикальная/уретральная и ректальная), вызванная N.gonorrhoeae (в том числе штаммы, образующие и не образующие пенициллиназу)
  • инфекции органов малого таза, вызванные N.gonorrhoeae
  • сепсис, вызванный Staph.aureus, Strep. Pneumoniae, E.coli, H. influenzae и K. pneumoniae
  • инфекции костей и суставов, вызванные Staph.aureus, Strep. Pneumoniae, Streptococcus spp. (в том числе Enterococci), E.coli, P.mirabilis, K. pneumoniae и Enterobacter spp.
  • инфекции брюшной полости, вызванные E.coli и K. pneumoniae
  • менингит, вызванный H. influenzae, N.meningitidis, Strep. Pneumoniae, Staph epidermidis и E.coli
  • профилактика послеоперационных инфекционных осложнений
  • төменгі тыныс жолдарының Strep. pneumoniae, Streptococcus spp. (соның ішінде Enterococci), Staph. aureus, H. influenzae, H. рara influenzae, Klebssiela spp. (соның ішінде K. pneumoniae) , E. coli, E. aerogenes, P. мirabilis және S. Marcescens туғызған жұқпалары
  • терінің және жұмсақ тіндердің Staph. aureus, Staph. epidermidis, Streptococcus spp. (соның ішінде Enterococci), E. cloacae, Klebssiela spp. (соның ішінде K. pneumoniae), P. mirabilis және P. aeruginosa туғызған жұқпалары
  • несеп шығару жолдарының E.coli, P. mirabilis, P. vulgaris, M. Morganii және Klebssiela spp. (соның ішінде K. pneumoniae) туғызған жұқпалары
  • N. gonorrhoeae (соның ішінде пенициллиназа түзетін және түзбейтін штаммдар) туғызған асқынбаған соз (цервикальді/уретральді және ректальді)
  • кіші жамбас астауы мүшелерінің N. gonorrhoeae туғызған жұқпалары
  • Staph. aureus, Strep. pneumoniae, E.coli, H. Influenzae және K. pneumoniae туғызған сепсис
  • сүйектер мен буындардың Staph. aureus, Strep. pneumoniae, Streptococcus spp. (соның ішінде Enterococci), E.coli, P. mirabilis, K. pneumoniae және Enterobacter spp. туғызған жұқпалары
  • Streptococcus spp. (соның ішінде Enterococci), E.coli, P.mirabilis, K.pneumoniae және Enterobacter spp.
  • құрсақ қуысының E.coli және K. Pneumoniae туғызған жұқпалары
  • H. influenzae, N. meningitidis, Strep. pneumoniae, Staph. epidermidis және E.coli туғызған менингит
  • операциядан кейінгі жұқпалы асқынулардың алдын алу

Противопоказания тороцефа в порошке

  • повышенная чувствительность к цефалоспоринам и пенициллинам
  • первый триместр беременности
  • неспецифический язвенный колит
  • цефалоспориндерге және пенициллиндерге жоғары сезімталдықта
  • жүктіліктің алғашқы триместрінде
  • өзіне тән ерекшеліксіз ойық жаралы колитте

Побочные действия порошка тороцефа

  • диарея, тошнота, рвота, стоматит, глоссит
  • гематологические изменения: эозинофилия, лейкопения, гранулоцитопения, гемолитическая анемия, тромбоцитопения; описаны отдельные случаи агранулоцитоза (<500 клеток в 1 мкл), причем большинство из них развивались после 10 дней лечения и применения кумулятивной дозы 20 г и более
  • кожные реакции: сыпь, аллергический дерматит, зуд, крапивница, отеки, отдельные случаи тяжелых побочных реакций (экссудативная мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, синдром Лайелла, или токсический эпидермальный некролиз)
  • головная боль и головокружение, преципитация кальциевых солей цефтриаксона в желчном пузыре с соответствующей симптоматикой, увеличение активности печеночных ферментов, олигурия, увеличение концентрации креатинина сыворотки, микозы половых путей, повышение температуры, озноб, а также анафилактические или анафилактоидные реакции
  • очень редкие случаи псевдомембранозного колита и нарушений свертываемости крови, а также образования конкрементов в почках, главным образом, у детей старше 3 лет, получавших либо большие суточные дозы препарата (≥80 мг/кг в сутки) либо кумулятивные дозы более 10 г, а также имевших дополнительные факторы риска (ограничение потребления жидкости, постельный режим и т.д.); образование конкрементов в почках может протекать бессимптомно или проявляться клинически, может приводить к почечной недостаточности и обратимо после прекращения терапии препаратом
  • местные реакции (очень редко): флебит после внутривенного введения; его можно избежать, вводя препарат медленно (за 2-4 мин); внутримышечная инъекция без применения лидокаина болезненна.
  • диарея, жүрек айнуы, құсу, стоматит, глоссит
  • гематологиялық өзгерістер: эозинофилия, лейкопения, гранулоцитопения, гемолитикалық анемия, тромбоцитопения; агранулоцитоздың жекелеген жағдайлары сипатталған (1 мкл-де <500 жасуша), осы орайда олардың көпшілігі емдеудің 10 күнінен және 20 г және одан да көп жинақтаушы дозаны қолданғаннан кейін дамыған
  • тері реакциялары: бөртпе, аллергиялық дерматит, қышыма, есекжем, ісінулер, ауыр жағымсыз реакциялардың жекелеген жағдайлары (экссудативтік көп түрлі эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, Лайелл синдромы, немесе уытты эпидермальді некролиз)
  • бас ауыруы және бас айналуы, тиісті белгілерімен өт қабындағы цефтриаксонның кальцийлі тұздарының преципитациясы, бауыр ферменттері белсенділігінің артуы, олигурия, сарысу креатинині концентрациясының жоғарылауы, жыныс жолдарының микоздары, температураның көтерілуі, қалтырау, сондай-ақ анафилактикалық немесе анафилактоидтық реакциялар
  • жалған жарғақшалы колиттің және қан ұюы бұзылуының өте сирек жағдайлары, сондай-ақ, негізінен, не препараттың тәуліктік үлкен дозаларын (тәулігіне ≥80 мг/кг), не 10 г-ден көп жинақтаушы дозаларды алған, сонымен қатар қосымша қауіп факторлары бар (сұйықтық тұтынуын шектеу, төсек тәртібі және т.б.) 3 жастан асқан балаларда бүйректе конкременттердің түзілуі; бүйректе конкременттердің түзілуі белгісі білінбей өтуі немесе клиникалық көрініс беруі мүмкін, бүйрек жеткіліксіздігіне әкелуі ықтимал және препаратпен емдеуді тоқтатқаннан кейін қайтымды
  • жергілікті реакциялар (өте сирек): көктамырішілік енгізгеннен кейінгі флебит; оны препаратты баяу енгізу (2-4 минутта) арқылы болдырмауға болады; лидокаинді қолданбай жасалатын бұлшықетішілік инъекция ауырсындырады.

Особые указания к применению

С особой осторожностью препарат назначают лицам с повышенной чувствительностью к бета-лактамным антибиотикам и пациентам с аллергическими реакциями, особенно на лекарственные препараты. При почечной недостаточности коррекция дозы не обязательна, но следует регулярно определять концентрацию препарата в плазме крови и при необходимости уменьшать дозу. При печеночной недостаточности коррекция дозы также не обязательна, но для пациентов с одновременной тяжелой почечной и печеночной недостаточностью при отсутствии регулярного контроля концентрации в плазме суточная доза Тороцефа не должна превышать 2 г.

В редких случаях у пациентов наблюдается изменение протромбинового индекса, при этом одновременно назначают Витамин К (10 мг в неделю). При длительном применении, которое может привести к чрезмерному росту не чувствительных к препарату микроорганизмов, возможно развитие суперинфекции. С осторожностью назначают пациентам с желудочно-кишечными заболеваниями, особенно колитом, новорожденным и недоношенным детям с гипербилирубинемией.

Влияние на результаты лабораторных анализов
В редких случаях при лечении цефтриаксоном у больных могут отмечаться ложноположительные результаты пробы Кумбса. Как и другие антибиотики, цефтриаксон может давать ложноположительный результат пробы на галактоземию. Ложноположительные результаты могут быть получены и при определении глюкозы в моче, поэтому в ходе терапии цефтриаксоном глюкозурию при необходимости нужно определять только ферментным методом.

Беременность и лактация
Поскольку клинические испытания препарата у беременных женщин не проводились, Тороцеф назначают в период беременности и лактации только в случае крайней необходимости. Цефтриаксон выделяется с молоком в низких концентрациях, поэтому рекомендуется прекратить грудное вскармливание при лечении препаратом.

Особенности влияния на способность управлять автотранспортом и другими механизмами
Учитывая побочные действия со стороны центральной нервной системы следует соблюдать осторожность.
Препаратты бета-лактамды антибиотиктерге жоғары сезімталдығы бар тұлғаларға және, әсіресе, дәрілік препараттарға аллергиялық реакциялары бар емделушілерге ерекше сақтықпен тағайындайды. Бүйрек жеткіліксіздігінде дозаны реттеу міндетті емес, бірақ қан плазмасындағы препарат концентрациясын ұдайы анықтау және, қажет болғанда, дозаны азайту керек.

Бауыр жеткіліксіздігінде де дозаны реттеу міндетті емес, бірақ бір мезгілдегі ауыр сипатты бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілер үшін плазмадағы концентрацияға ұдайы бақылау болмаған кезде Тороцефтің тәуліктік дозасы 2 г-ден аспауға тиіс. Сирек жағдайларда емделушілерде протромбиндік индекстің өзгеруі байқалады, бұл орайда бір мезгілде К витаминін тағайындайды (аптасына 10 мг).

Препаратқа сезімтал емес микроорганизмдердің шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін ұзақ қолдану кезінде супержұқпаның дамуы мүмкін. Асқазан-ішек аурулары, әсіресе колиті бар емделушілерге, гипербилирубинемиясы бар шала туған және жаңа туған нәрестелерге абайлап тағайындайды.

Зертханалық талдаулардың қорытындыларына әсері
Цефтриаксонмен емделген науқастарда сирек жағдайларда Кумбс сынамасының жалған оң нәтижелері байқалуы ықтимал. Басқа да антибиотиктер сияқты цефтриаксон галактоземияға жасалатын сынаманың жалған оң нәтижесін беруі мүмкін. Жалған оң нәтижелерді несептегі глюкозаны анықтағанда да алуға болады, сондықтан цефтриаксонмен емдеу барысында глюкозурияны, қажет болғанда, тек ферменттік тәсілмен анықтау керек.

Жүктілік және лактация
Жүкті әйелдерге препараттың клиникалық сынақтары жүргізілмегендіктен Тороцефті жүктілік және лактация кезеңінде тек аса қажеттілік жағдайында ғана тағайындайды. Цефтриаксон төмен концентрацияларда сүтпен бөлініп шығады, сондықтан препаратпен емделгенде емшек емізуді тоқтату талап етіледі.

Автокөлікті және басқа механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Орталық жүйке жүйесі жағынан болатын жағымсыз әсерлерді ескере отырып, сақтық шараларын қадағалау керек.

Дозировка и способ применения

Взрослым обычно назначают 1-2 г Тороцефа 1 или 2 раза в сутки. Суммарно суточная доза не должна превышать 4 г. Грудным детям и детям в возрасте до 12 лет 20-80 мг/кг/сут. Недоношенным/новорожденным детям не более 50 мг/кг/сут.

При гонорее рекомендуется вводить однократно 250 мг в/м. Следует продолжить введение Тороцефа по той же схеме еще в течение 72 часов после нормализации температуры тела или появления признаков ликвидации очага инфекции.

Для уменьшения боли при в/м инъекциях препарат следует вводить с 1% раствором лидокаина (внутримышечно).
Для лечения серьезных инфекций у детей, за исключением менингита, рекомендуемая суточная доза составляет 50-75 мг/кг массы тела (не более 2 г), поделенная на 2 введения. Продолжительность курса лечения не более 7 -10 дней. Введение препарата следует продолжать больным еще в течение минимум 48-72 часов после нормализации температуры и подтверждения эрадикации возбудителя.

Для профилактики инфекций во время хирургических операций рекомендуется вводить 1 г однократно за 0,5-2 часа до начала операции.

При инфекциях, вызванных Strep.pyogenes, продолжительность лечения составляет 10 дней.

Нарушение функции печени или почек не требует корректировки дозы, однако у пациентов, страдающих одновременно тяжелой почечной и печеночной недостаточностью, а также у больных, находящихся на гемодиализе, необходимо регулярно проверять концентрацию препарата в плазме крови.

Способ применения
Для внутримышечного введения содержимое одного флакона разводят в 3,5 мл воды для инъекции и вводят глубоко в ягодичную мышцу. Для внутривенного введения содержимое одного флакона разводят в 10 мл воды для инъекции и вводят медленно в течение 2-4 минут. Для внутривенной инфузии содержимое флакона разводят 40 мл 0,9% раствора натрия хлорида, затем разводят полученный раствор до концентрации 10 мг/мл до 40 мг/мл. Продолжительность внутривенной инфузии 30 минут.
Ересектерге, әдетте, тәулігіне 1 немесе 2 рет 1-2 г Тороцеф тағайындалады. Тәуліктік жиынтық дозасы 4 г-ден аспауға тиіс. Емшектегі балаларға және 12 жасқа дейінгі балаларға - тәулігіне 20-80 мг/кг. Шала туған/жаңа туған сәбилерге тәулігіне 50 мг/кг-ден аспайды.

Соз кезінде бұлшықет ішіне бір дүркін 250 мг енгізу ұсынылады. Тороцефтің енгізілуін сол сызба бойынша дене температурасы қалыпқа келгеннен немесе жұқпа ошағының жойылу нышандары білінгеннен кейін тағы да 72 сағат бойы жалғастыру керек.

Б/і инъекциялар кезінде ауырсынуды азайту үшін препаратты лидокаиннің 1 ерітіндісімен бірге енгізу керек (бұлшықет ішіне). Менингитті қоспағанда, балалардағы елеулі жұқпаларды емдеу үшін ұсынылатын тәуліктік доза дене салмағына қарай 2 бөлек енгізілетін 50-75 мг/кг (2 г-ден аспайды) құрайды. Емдеу курсының ұзақтығы 7-10 күннен аспайды. Науқастар препараттың енгізілуін температура қалыптанғаннан және қоздырғыш эрадикациясы расталғаннан кейін кемінде 48-72 сағат бойы жалғастыру керек.

Хирургиялық операциялар кезінде жұқпалардың алдын алу үшін операцияның басталуына дейін 0,5-2 сағат бұрын бір дүркін 1 г енгізуге кеңес беріледі.

Strep. рyogenes туғызған жұқпаларда емдеу ұзақтығы 10 күн құрайды.

Бауыр немесе бүйрек қызметі бұзылғанда дозаны реттеу талап етілмейді, алайда бір мезгілде бүйректің немесе бауырдың ауыр сипатты жеткіліксіздігінен зардап шегетін емделушілерде, сондай-ақ гемодиализде жүрген науқастарда қан плазмасындағы препараттың концентрациясын ұдайы тексеру қажет.

Бұлшықет ішіне енгізу үшін бір құтының ішіндегісін инъекцияға арналған 3,5 мл суға сұйылтып, бөксе бұлшықетіне терең енгізеді.

Көктамыр ішіне енгізу үшін бір құтының ішіндегісін инъекцияға арналған 10 мл суға сұйылтып, 2-4 минут бойы баяу енгізеді.

Көктамырішілік инфузия үшін құтының ішіндегісін 0,9% натрий хлоридінің 40 мл ерітіндісінде сұйылтады, сосын алынған ерітіндіні 10 мг/мл-ден 40 мг/мл концентрацияға дейін сұйылтады. Көктамырішілік инфузияның ұзақтығы - 30 минут.

Взаимодействие с лекарствами

Цефтриаксон нельзя применять одновременно с другими противомикробными средствами. Цефтриаксон, подавляя кишечную флору, препятствует синтезу витамина К. Поэтому при одновременном назначении с препаратами, снижающими агрегацию тромбоцитов (нестероидные противовоспалительные средства, салицилаты, сульфинпиразон), увеличивается риск развития кровотечений. По этой же причине с антикоагулянтами отмечается усиление действия последних. При одновременном назначении с «петлевыми» диуретиками возрастает риск развития нефротоксического действия. In vitro был обнаружен антагонизм между хлорамфениколом и цефтриаксоном.

Несовместимость
Цефтриаксон не следует добавлять в инфузионные растворы, содержащие кальций, например, раствор Гартманна и Рингера. Цефтриаксон несовместим и не должен смешиваться с амсакрином, ванкомицином, флюконазолом и аминогликозидами.
Цефтриаксонды микробқа қарсы басқа дәрілермен бір мезгілде қолдануға болмайды. Цефтриаксон, ішек флорасын бәсеңдете отырып, К витаминінің синтезін кедергілейді. Сондықтан тромбоциттер агрегациясын төмендететін препараттармен (қабынуға қарсы стероидты емес дәрілер, салицилаттар, сульфинпиразон) бір мезгілде тағайындағанда қан кетудің даму қаупі ұлғаяды. Осы себепке орай, антикоагулянттармен қабылдағанда соңғыларының әсері күшейгені байқалады. «Ілмекті» диуретиктермен бір мезгілде тағайындалғанда нефроуытты әсердің даму қаупі артады. In vitrо хлорамфеникол мен цефтриаксонның арасындағы антагонизм табылды.

Үйлесімсіздігі
Цефтриаксонды құрамында кальций бар инфузиялық ерітінділерге, мысалы Гартман және Рингер ерітіндісіне қосуға болмайды. Цефтриаксон амсакринмен, ванкомицинмен, флюконазолмен және амин гликозидімен үйлесімсіз және олармен араластырылмауға тиіс.

Передозировка тороцефом в порошке

Симптомы: усиление побочных действий.

Лечение: гемодиализ и перитонеальный диализ не эффективны при передозировке. Специфического антидота нет. Лечение симптоматическое.
Белгілері: жағымсыз әсерлердің күшеюі.

Емі: артық дозаланған кезде гемодиализ және перитонеальді диализ тиімсіз. Арнайы у қайтарғысы жоқ. Белгісіне қарай емделеді.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Активное вещество препарата Тороцеф - цефтриаксона натриевая соль полностью всасывается при внутримышечном введении. Средняя концентрация в плазме достигается через 2-3 часа после инъекции. При повторном в/м или в/в введении в дозах 0,5-2,0 г с интервалом от 12 до 24 часов концентрация цефтриаксона повышается на 15-36% по сравнению с концентрацией при однократном введении. Цефтриаксон натрия обратимо связывается с белками плазмы крови на 85-95% в зависимости от концентрации его в плазме крови.

Цефтриаксон натрия хорошо проникает в ткани и жидкости организма; проникает через воспаленные, так и невоспаленные мозговые оболочки, достигая терапевтических концентраций в спинномозговой жидкости; проникает через плаценту и в низких концентрациях выделяется с грудным молоком. Около 45-60% введенной дозы выводиться в неизменном виде с мочой, в основном, путем клубочковой фильтрации в почках. Остальная часть выводиться с желчью в виде неактивных метаболитов.

Период полувыведения у здоровых взрослых составляет 5,8 – 8,7 часов, объем распределения – от 5,78 до 13,5 л; плазменный клиренс – 0,32 – 0,73 л/час. У больных с нарушением функции почек или печени фармакокинетика цефтриаксона изменяется незначительно, отмечается лишь небольшое увеличение периода полувыведения.
Препараттың белсенді заты Тороцеф - цефтриаксонның натрийлі тұзы бұлшықет ішіне енгізілгенде толық сіңеді. Плазмадағы орташа концентрациясына инъекциядан кейін 2-3 сағаттан соң жетеді. Бұлшықет ішіне немесе көктамыр ішіне 0,5-2,0 г дозаларда 12-ден 24 сағатқа дейінгі аралықпен қайталап енгізгенде цефтриаксонның концентрациясы, бір дүркін енгізген кездегі концентрациямен салыстырғанда, 15-36-ға артады. Натрий цефтриаксоны, оның қан плазмасындағы концентрациясына қарай, қан плазмасының ақуыздарымен 85-95-ға қайтымды байланысады.

Натрий цефтриаксоны ағзаның тіндері мен сұйықтарына жақсы өтеді; жұлын сұйықтығында емдік концентрацияларға жете отырып, қабынған, сол сияқты қабынбаған ми қабықтары арқылы өтеді; плацента арқылы өтіп, төмен концентрацияларда емшек сүтімен бөлініп шығады. Енгізілген дозаның 45-60-ға жуығы өзгермеген күйде несеппен, негізінен, бүйректердегі шумақтық сүзілу жолымен шығарылады. Қалған бөлігі өтпен белсенді емес метаболиттер түрінде шығарылады.

Дені сау ересектерде жартылай шығарылу кезеңі 5,8 - 8,7 сағат; таралу көлемі 5,78-ден 13,5 л-ге дейін; плазмалық клиренсі сағатына 0,32 - 0,73 л құрайды. Бүйрек немесе бауыр қызметінің бұзылуы бар науқастарда цефтриаксонның фармакокинетикасы болымсыз өзгереді, жартылай шығарылу кезеңінің аздап қана ұлғайғаны байқалады.

Фармакодинамика

Тороцеф (цефтриаксона натриевая соль) – полусинтетический цефалоспориновый антибиотик III поколения широкого спектра действия. Бактерицидная активность Тороцефа обусловлена подавлением синтеза клеточных мембран. Препарат отличается большой устойчивостью к действию бета-лактамаз (пенициллиназы и цефалоспориназы) грамположительных и грамотрицательных микроорганизмов. Тороцеф активен в отношении следующих микроорганизмов:

Грамотрицательные аэробы: Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, E.coli, H. influenzae (в том числе штаммы, устойчивые к ампициллину), parainfluenzae, Klebsiella spp. (в том числе K. pneumoniae), N.gonorrhoeae (в том числе штаммы, образующие и не образующие пенициллиназу), N.meningitidis, P.mirabilis, P.vulgaris, Morganella morganii, Serratia marcescens, Citrobacter diversus, Providencia spp., Salmonella spp., Shigella spp., Acinetobacter calcoaceticus.

Ряд штаммов вышеперечисленных микроорганизмов, которые проявляют устойчивость к другим антибиотикам, таким как пенициллины, цефалоспорины, аминогликозиды, чувствительны к Тороцефу. Отдельные штаммы Pseudomonas aerugenosa также чувствительны к препарату.

Грамположительные аэробы: Staph.aureus (в том числе штаммы, образующие пенициллиназу), Staph. epidermidis (стафилококки, устойчивые к метициллину, проявляют устойчивость ко всем цефалоспоринам, включая Тороцеф), Strep. Pyogenes (бета-гемолитические стрептококки группы А), Strep. Agalactiae (стрептококки группы В), Strep. Pneumoniae.

Анаэробы: Bacteroides spp., Clostridium spp., (за исключением Cl.difficile).
Тороцеф (цефтриаксонның натрийлі тұзы) - III буынның әсер ету ауқымы кең жартылай синтетикалық цефалоспориндік антибиотигі. Тороцефтің бактерицидтік белсенділігі жасушалық жарғақшалар синтезін бәсеңдету арқылы жүзеге асады. Препарат грамоң және грамтеріс микроорганизмдер бета-лактамазаларының (пенициллиназаның және цефалоспориназаның) әсер етуіне жоғары төзімділігімен ерекшеленеді. Тороцеф мынадай микроорганизмдерге қатысты белсенді:

Грамтеріс аэробтар: Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, E.coli, H. influenzae (соның ішінде ампициллинге төзімді штаммдар), parainfluenzae, Klebssiela spp. (соның ішінде K. pneumoniae), N. gonorrhoeae (соның ішінде пенициллиназа түзетін және түзбейтін штаммдар), N. meningitidis, P. mirabilis, P. vulgaris, Morganella morganii, Serratia marcescens, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Providencia spp., Salmonella spp., Shigella spp., Acinetobacter calcoaceticus.

Пенициллиндер, цефалоспориндер, амин гликозидтері сияқты басқа антибиотиктерге төзімділік танытатын жоғарыда тізбеленген микроорганизмдердің бірқатар штаммдары Тороцефке сезімтал. Pseudomonas aeruginosa-ның жекелеген штаммдары да препаратқа сезімтал.

Грамоң аэробтар: Staph. aureus (соның ішінде пенициллиназа түзетін штаммдар), Staph. epidermidis (метициллинге төзімді стафилококктар, Тороцефті қоса, барлық цефалоспориндерге төзімділік танытады), Strep. рyogenes (А тобының бета-гемолитикалық стрептококктары), Strep. аgalactiae (В тобының стрептококктары), Strep. pneumoniae.

Анаэробтар: Bacteroides spp., Clostridium spp. (CI. difficile-нi қоспағанда).

Упаковка и форма выпуска

Препарат, эквивалентный 1.0 г цефтриаксона, помещают в стеклянные флаконы, герметично укупоренные резиновыми пробками, закатанные алюминиевыми крышками и пластмассовым колпачком. По 1 флакону вместе инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
1.0 г цефтриаксонға баламалы препаратты резеңке тығындармен тұмшалана тығындалған, алюминий қақпақтармен және пластмасса қалпақшамен бұралып бекітілген шыны құтыларға құяды. 1 құтыдан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұқсаулықпен бірге картон пәшкеге салады.